Transplantacja polega na pobraniu części organizmu lub narządu jednego
człowieka (dawcy)i wszczepieniu go do organizmu drugiego człowieka (biorcy),
który tego narządu koniecznie potrzebuje do dalszego życia.
Rozróżnia się różne typy transplantacji...
w zależności od tego podziału dokonuje się moralnej kwalifikacji danej operacji.
Przeszczepy narządów zewnętrznych:
- terapeutyczne (np. rogówki oka),
- kosmetyczne (np. operacje plastyczne).
Etyczna ocena tych zabiegów jest na ogół pozytywna lub neutralna.
Przeszczepy narządów wewnętrznych – do tej grupy należą przede wszystkim:
- Przeszczep szpiku kostnego – konieczny do przeżycia w niektórych schorzeniach
(takich jak np. talasemia, anemie). Jednakże jest on niezwykle drogi
i trudny do wykonania ze względu na małą liczbę dawców, dlatego wiele
dzieci skazanych jest na śmierć w przypadku wystąpienia wyżej wymienionych
chorób. W Polsce dokonuje się stosunkowo niewielu przeszczepów
szpiku kostnego.
- Transfuzja krwi – powszechnie stosowana metoda ratowania człowieka
przed wykrwawieniem, zwłaszcza w operacjach, a także w niektórychchorobach
(np. w białaczce). Powinna być zawsze dobrowolna ze strony
dawcy.
Ocena etyczna obu typów przeszczepów jest – z punktu widzenia chrześcijańskiego
– pozytywna.
Wśród transplantacji narządów wewnętrznych należy jeszcze rozróżnić zabiegi
na narządach:
- tzw. ksenotransplantacje.
GŁOS KOŚCIOŁA
Wraz z pojawieniem się przeszczepiania narządów (…) człowiek znalazł sposób dawania
cząstki siebie samego, swojej krwi i ciała, aby inni mogli dalej żyć. (…) Jesteśmy wezwani
do miłości bliźniego w nowy sposób; w języku Ewangelii: do miłości „do końca”, jednak
wewnątrz pewnych granic, których nie można przekroczyć, granic wyznaczonych przez
samą naturę ludzką. Osoba może podarować tylko to, czego może pozbawić się bez poważnego
niebezpieczeństwa lub szkody dla własnego życia bądź tożsamości osobowej,
i to dla słusznej i proporcjonalnej racji (Jan Paweł II, Najwyższy akt miłości).
|
Jest to fragment książki: Bioetyka w szkole!
|
