Eutanazja rodzi konflikt wartości pomiędzy "godną śmiercią" a "życiem jako wartością samą w sobie". Eutanazja aktywna, zadana na prośbę chorego jest aktem samobójczym, którego nie może usprawiedliwiać cel w jakim jest podejmowana. Każdy człowiek ma prawo do godnej śmierci, termin ten jednak nakłada obowiązek szczególnej troski na personel medyczny i rodzinę umierającego.
Eutanazja prowadzi do zatracenia wartości życia na poziomie społecznym. Wartość jaką jest życie zaczyna być pojmowana jako coś "utylitarnego", tzn. prawo do życia posiada jedynie osoba młoda i zdrowa - w innych przypadkach - śmierć na żądanie (niejednokrotnie "silnych tego świata"; vide - doktryna Hitlera).
Możliwe jest zawieszenie czynności lekarskich w przypadkach nieproporcjonalności kosztów i zysków (np. zbyteczne dalsze cierpienie osoby chorej nieuleczalnie). Nie oznacza to jednak zgody moralnej na sztuczne przyspieszenie śmierci. Zawieszenie dalszego leczenia jest w tym przypadku jedynie akceptacją naturalnego następstwa wypadków. Zalecane jest łagodzenie cierpień osoby umierającej poprzez środki anastezjologiczne. Eutanazja stanowi jeszcze jeden przejaw cywilizacji śmierci, która zawładnęła współczesnym światem; światem, który zamykając się na Boga, nie umie już dostrzec sensu cierpienia.
|